Stacja gołębi pocztowych Twierdzy Modlin wpisana do rejestru zabytków

środa, 01 lipca 2020 10:58

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisał do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego budynek dawnej stacji gołębi pocztowych zlokalizowany na terenie Twierdzy Modlin w Nowym Dworze Mazowieckim przy ul. Księstwa Warszawskiego 190, z uwagi na zachowane wartości artystyczne, historyczne i naukowe.

Budynek stacji gołębi pocztowych stanowi jeden z elementów zabudowy Twierdzy Modlin. Nieruchomość została usytuowana na wschodnim skrzydle umocnień ziemnych twierdzy, powyżej d. działobitni napoleońskiej (wtórnie adaptowanej na stację wodociągów twierdzy oraz Wojskową Agencję Koszar). Jest to budynek murowany, założony na rzucie prostokąta, niepodpiwniczony, o 3 kondygnacjach nadziemnych, przekryty dachem czterospadowym, z lukarnami od strony północnej i południowej. Elewacje wykończone są czerwoną cegłą ceramiczną.

Dokładny czas powstania budynku nie jest znany. Został on wzniesiony w czasie stacjonowania w twierdzy wojsk rosyjskich, o czym może świadczyć forma architektoniczna budynku. Przyjmuje się, iż budynek został wzniesiony w II poł. XIX w. Po 2012 r. budynek poddano pracom remontowym i konserwatorskim. Obecnie jest nieużytkowany, zabezpieczony, pozostawiony w stanie surowym otwartym.

Budynek stacji gołębi pocztowych jest przykładem zabudowy uzupełniającej, wzniesionej na potrzeby utrzymania komunikacji strategicznego punktu wojskowego, jakim była Twierdza Modlin, wyróżniającym się na tle całego zespołu indywidualną funkcją i wyrazem estetycznym. Otrzymał on dostosowaną do stylistyki istniejącej zabudowy formę architektoniczną, o profilowanych gzymsach, skromnie opracowanych otworach okiennych i drzwiowych, które połączone zostały z elementami drewnianymi. Przeprowadzony w ostatnich latach remont nie pozbawił obiektu pierwotnych cech stylowych i charakterystycznych rozwiązań materiałowych.

Stacja stanowi również świadectwo wykorzystywania gołębi pocztowych na potrzeby wojskowości. Jest to jedyny na terenie Twierdzy Modlin obiekt tego typu i jeden z nielicznych zachowanych na terenie kraju, ma zatem znaczną wartość historyczną. Stopniowa rozbudowa twierdzy obejmowała zarówno budynki koszarowe czy umocnienia i stanowiska obrony, ale także zabudowę dodatkową, umożliwiającą jej funkcjonowanie w przypadku oblężenia lub prowadzonych w rejonie działań bojowych.

Wartość naukowa budynku wynika jego z warstwy materialnej, m.in. technologii wykonania, użytych materiałów budowlanych i ich opracowania, jak również rozwiązań technicznych i funkcjonalnych cechujących budownictwo ceglane, umożliwiającej prowadzenie badań nad historyczną zabudową Twierdzy Modlin. Wybór lokalizacji oraz forma budynku spełnić miały wszystkie potrzeby związane z hodowlą gołębi pocztowych, co stanowi ważne źródło dla badań nad dziejami wojskowości.

 

Kamienica przy ul. Środkowej 25 wpisana do rejestru zabytków

czwartek, 25 czerwca 2020 09:02

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisał do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego kamienicę wraz z oficynami i terenem posesji, położoną przy ulicy Środkowej 25 w Warszawie, z uwagi na zachowane wartości artystyczne, historyczne i naukowe.

Przedmiotowa kamienica znajduje się w południowej części dzielnicy Praga-Północ. Budynek główny założony jest na planie prostokąta, usytuowany kalenicowo w zachodniej pierzei ulicy Środkowej, posiada dwie oficyny: boczną po stronie północnej i poprzeczną, zamykającą działkę od strony zachodniej. Posesja o numerze hipotecznym 1372, obecnie ul. Środkowa 25, należała pierwotnie do małżonków Papińskich, którzy w roku 1900 zakupili ją od rodziny Gizińskich. Na początku XX wieku działka była zabudowana drewnianym budynkiem frontowym oraz szeregiem mniejszych, również drewnianych budynków, umiejscowionych w tylnej części posesji. Z 1897 r. pochodzi informacja o dwuklasowej szkole żeńskiej Wandy Gizińskiej, do której nieruchomość należała przynajmniej od 1891 r. Taryfa ulic i posesji na rok 1900 nie wymienia jej już jako właścicielki, a szkoła przestała funkcjonować. Kamienica przy ul. Środkowej 25 została wzniesiona w latach 1911-1912 dla kolejnego właściciela posesji - Antoniego Rudnickiego, który na początku XX w. zajmował się handlem wyrobami żelaznymi. Po wybudowaniu kamienicy na parterze rozpoczął działalność m.in. sklep spożywczy i magiel. Mieszkania otrzymały zróżnicowany standard. W oficynie mieszkali przed wojną m.in. rzemieślnicy, zaś w skrzydle frontowym, gdzie mieszkania posiadały wyższy standard, mieszkał rewident Ksawery Rosochnacki, urzędnik Antoni Stroński czy lekarka Helena Pokrzywińska.

Budynek stanowi jeden z nielicznych tak dobrze zachowanych reliktów zabudowy mieszkaniowej na terenie ulicy Środkowej. Jego czytelna forma architektoniczna dokumentuje historię budownictwa mieszkaniowego na terenie Nowej Pragi, posiada on więc znaczące walory naukowe jako cenny dokument historii ulicy i jej rozwoju budowlanego. Na walory artystyczne budynku składają się zastosowane tradycyjne motywy zdobnicze (profilowany cokół, boniowanie, wielostopniowe gzymsy i obramienia okien, płyciny z dekoracją rzeźbiarską złożoną z motywów geometrycznych i festonów, nisza z figurą Matki Boskiej) oraz zachowane elementy wyposażenia wnętrz (ceramiczne i drewniane posadzki, zdobiona stolarka drzwiowa częściowo z zachowanymi okuciami, klamkami i hakami, mosiężne dzwonki do mieszkań, kute balustrady schodów, piece kaflowe i pozostałości dekoracji ściennych). Dzieje budynku oraz związanych z nim osób umożliwiają rekonstrukcję przemian obyczajowych oraz przestrzennych dawnej Warszawy. Ponadto kamienica zlokalizowana jest na terenie posesji o historycznym kształcie i granicach utrwalonych na przełomie XIX i XX w., obejmującej wewnętrzny dziedziniec i przejazd bramny, tym samym jest to cenny dokument historycznych podziałów parcelacyjnych i funkcjonalnych. Ochrona prawna kamienicy leży zatem w interesie społecznym, wynikającym z potrzeby zachowania wartościowych reliktów przedwojennej zabudowy na terenie Pragi, których pozostałości wypierane są przez powstawanie w tym obszarze wciąż nowych inwestycji, zacierających pierwotny charakter dzielnicy.

 

Konkurs otwarty na realizację zadań publicznych z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego

środa, 10 czerwca 2020 11:28

MAZOWIECKI WOJEWÓDZKI KONSERWATOR ZABYTKÓW

ogłasza konkurs otwarty

na realizację zadań publicznych z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego na podstawie art. 11 i następne ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019, poz. 688)

Zakończenie naboru: 10.07.2020 r.

Termin realizacji zadania: 30.10.2020 r.

1. Ogłoszenie o konkursie otwartym na realizację zadań publicznych z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego w WUOZ
Plik do pobrania

2. Załącznik nr 1 – Rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu do spraw pożytku publicznego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wzorów ofert i ramowych wzorów umów dotyczących realizacji zadań publicznych oraz wzorów sprawozdań z wykonania tych zadań
Plik do pobrania

Ogłoszenie o naborze na członków komisji konkursowej do opiniowania ofert złożonych w ramach konkursu otwartego na realizację zadań publicznych z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego w 2020 r.
Plik do pobrania

 

Strona 1 z 310

«PoczątekPoprzednia12345678910NastępnaOstatnie»
Archiwum aktualności:
Polecamy również:

muwz_g
bskz_g
mkdn_g
muwz_g