DOTACJE
Dotacja może być udzielona na prace konserwatorskie, restauratorskie
i roboty budowlane planowane do przeprowadzenia w roku złożenia wniosku lub następnym (art.76 ust.1 pkt 1), bądź przed upływem 3 lat po ich wykonaniu (art. 76 ust. 1 pkt 2) na wniosek właściciela, posiadacza zabytku wpisanego do rejestru zabytków bądź osoby posiadającej taki zabytek
w trwałym zarządzie.
Dofinansowaniu podlegają jedynie nakłady konieczne, poniesione
na przeprowadzenie wspomnianych prac.
W przypadku refundacji wniosek może być złożony w roku następującym
po roku, w trakcie którego zakończono wszystkie prace i roboty, wymienione w pozwoleniu wojewódzkiego konserwatora zabytków
(art. 76 ust.2).
Okres ich wykonania nie może przekroczyć 3 lat.
Prace, na które udzielono dotacji mogą być ponownie dofinansowane
(po ponownym przeprowadzeniu) po upływie 10 lat od roku udzielenia dotacji (§ 3 ust. 3 rozp.)
Wykaz działań podlegających dofinansowaniu (art. 77):
-sporządzenie ekspertyz technicznych i konserwatorskich,
-przeprowadzenie badań konserwatorskich, architektonicznych lub archeologicznych,
-wykonanie dokumentacji konserwatorskiej,
-opracowanie programu prac konserwatorskich i restauratorskich,
-wykonanie projektu budowlanego zgodnie z przepisami Prawa budowlanego,
-sporządzenie projektu odtworzenia kompozycji wnętrz,
-zabezpieczenie, zachowanie i utrwalenie substancji zabytku,
-stabilizacja konstrukcyjna części składowych zabytku lub ich odtworzenie
w zakresie niezbędnym dla zachowania tego zabytku,
-odnowienie lub uzupełnienie tynków i okładzin architektonicznych albo ich całkowite odtworzenie, z uwzględnieniem charakterystycznej dla tego zabytku kolorystyki,
-odtworzenie zniszczonej przynależności zabytku, jeżeli odtworzenie nie przekracza 50% oryginalnej substancji tej przynależności,
-odnowienie lub całkowite odtworzenie okien, w tym ościeżnic i okiennic, zewnętrznych odrzwi i drzwi, więźby dachowej, pokrycia dachowego, rynien i rur spustowych,
-modernizacja instalacji elektrycznej w zabytkach drewnianych lub w zabytkach, które posiadają oryginalne, wykonane z drewna części składowe i
przynależności,
-wykonanie izolacji przeciwwilgociowej,
-uzupełnianie narysów ziemnych dzieł architektury obronnej oraz zabytków archeologicznych nieruchomych o własnych formach krajobrazowych,
-działania zmierzające do wyeksponowania istniejących, oryginalnych elementów zabytkowego układu parku lub ogrodu,
-zakup materiałów konserwatorskich i budowlanych, niezbędnych do wykonania prac i robót przy zabytku wpisanym do rejestru,
-zakup i montaż instalacji przeciwwłamaniowej oraz przeciwpożarowej
i odgromowej.
Wysokość udzielanych dotacji:
-do 50% nakładów (art.78 ust. 1);
-do 100% nakładów, w przypadku:
- zabytku o wyjątkowej wartości historycznej, artystycznej, naukowej(art. 78 ust.2);
- zabytku o stanie zachowania wymagającym niezwłocznego podjęcia prac (art. 78 ust.3)
- zabytku wymagającego przeprowadzenia złożonych pod względem technologicznym prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych(art. 78 ust.2);
-dotacja udzielona łącznie przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz wojewódzkiego konserwatora zabytków nie może przekroczyć 100% nakładów koniecznych poniesionych lub planowanych (art.78 ust.4);
- w przypadku nie wykorzystania dotacji lub wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem, podmiot, który ją otrzymał, zostanie zobowiązany do jej zwrotu.
PORZĄDEK PROCEDURY DOTACYJNEJ w przypadku dofinansowania planowanych prac lub robót:
- wniosek o udzielenie dotacji – dofinansowania złożony do 28 lutego roku, w którym dotacja ma być udzielona
- pismo o przyznaniu dotacji z prośbą o dostarczenie harmonogramu prac oraz oświadczenia o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych.
- umowa
- udzielenie dotacji (przekazanie określonej kwoty na rachunek podmiotu dotowanego) zgodnie z umową
W przypadku wyłonienia wykonawcy na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych wnioskodawca przekazuje:
1. kopię oferty wybranej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, zawierającej wyodrębnione ceny zakupów materiałów niezbędnych
do wykonania prac
2. pozwolenie na budowę, jeżeli prace wymagają uzyskania takiego pozwolenia
3. pozwolenie wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie prac, które mają być przedmiotem dotacji.
PORZĄDEK PROCEDURY DOTACYJNEJ w przypadku refundacji zakończonych prac lub robót:
- uzyskanie pozwolenia na prace lub roboty od wojewódzkiego konserwatora zabytków
- przeprowadzenie prac lub robót, określonych w pozwoleniu,
łączące się z poniesieniem określonych wydatków
(nakładów koniecznych), w okresie do 3 lat - wniosek o udzielenie dotacji – refundacji, złożony do 30 czerwca roku,
w którym dotacja ma być udzielona - umowa
- udzielenie dotacji (przekazanie określonej kwoty na rachunek podmiotu dotowanego) zgodnie z umową
UMOWA o dofinansowanie zawiera:
- zakres planowanych prac i termin ich realizacji, określony
w przedłożonym przez Beneficjenta harmonogramie - wysokość udzielonej dotacji oraz termin i tryb jej płatności
- tryb kontroli wykonania umowy
- sposób rozliczenia dotacji
- warunki i sposób zwrotu niewykorzystanej dotacji albo dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem
UMOWA o refinansowanie zawiera:
- zakres wykonanych prac i termin ich wykonania
- wysokość dotacji oraz termin jej płatności
- tryb kontroli wykonania umowy
- sposób rozliczenia dotacji
PRZEKAZYWANIE DOFINANSOWANIA odbywa się na wydzielony rachunek bankowy wnioskodawcy w terminach zapewniających finansowanie zobowiązań wynikających z realizacji zadania lub jako refundacja poniesionych wydatków
(§ 7 rozp.).
Miejsce złożenia wniosku i odbioru decyzji:
kancelaria Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków
ul. Jasna 10, 00-013 Warszawa
tel. 022 828 57 52, 022 828 58 05, fax. 022 826 37 08
oraz biura delegatur WUOZ w:
Płocku 09-400, ul. Zduńska
Ostrołęce 07-400, ul. T. Kościuszki 16;
Radomiu 26-600, ul. S. Żeromskiego 53;
Siedlcach 08-110, ul. J. Bema
Ciechanowie 06-400, Strażacka 6.
Podstawa prawna:
-Kodeks postępowania administracyjnego
(tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.)
-Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
(Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.)
-Rozporządzenie Ministra Kultury w sprawie udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym
do rejestru zabytków z dnia 6 czerwca 2005 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 940 ze zm.)
-Ustawa o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2006r. Nr 225 poz. 1635).
Wymagane dokumenty:
-Wniosek wraz z załącznikami.
Źródła dofinansowania: pobierz
Wniosek: pobierz
Wykaz obiektów, na które została udzielona dotacja ze środków Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w 2008 roku
Organy z kościoła p.w. Św. Zygmunta w Królewie, gm. Joniec, pow. płoński – powstałe po około 1800 roku, należą do najstarszych zachowanych organów w regionie. Barokowy prospekt instrumentu stanowi istotny element wyposażenia kościoła. Dotację przeznaczono na pełną konserwację organów wraz z prospektem.
Obraz Matki Bożej Czerwińskiej z ołtarza głównego w Czerwińsku nad Wisłą, gm. loco, pow. płoński - powstał w 1612 roku, kryjąca go sukienka pochodzi z 1686 roku, a wota z XVII i XVIII. Znajdujący się w ołtarzu głównym kościoła p.w. Zwiastowania NMP w Czerwińsku nad Wisłą obraz jest przedmiotem regionalnego kultu. Dotacja została przeznaczona na wykonanie kompleksowych prac badawczych oraz profilaktyczną konserwację.
Posadzka w kościele p.w. Zwiastowania NMP i św. Mateusza w Pułtusku, gm. loco, pow. pułtuski (dawna kolegiata) – pochodząca z I połowy XVI wieku kamienna posadzka jest jedną z najstarszych na Mazowszu. Dotacja została przeznaczona na pełną konserwację posadzki.
Dotacja została przeznaczona na prace konserwatorskie przy ambonie.
![]()
Brwilno Górne, Kościół parafialny p.w. św. Andrzeja
W ubiegłym roku rozpoczęły się prace konserwatorskie przy ołtarzu bocznym pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy, wykonany został I etap prac zgodnie z załączonym sprawozdaniem i harmonogramem ich wykonania.
Celem dotacji była kontynuacja konserwacji ołtarza bocznego p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy (II etap prac).
Bożewo, Kościół parafialny p.w. św. Andrzeja
Ołtarz boczny pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy
Dotacja została przeznaczona na prace renowacyjne podłogi w kościele parafialnym p.w. św. Marcina w Mochowie.
Mochowo, Kościół parafialny p.w. św. Marcina
Dotacja została przeznaczona na konserwację grobowca rodziny Małowieskich.
Orszymowo, Grobowiec Rodziny Małowieskich
Dotacja została przeznaczona na prace konserwatorskie przy organach.
Słupia, Kościół parafialny p.w. Św. Jakuba
Słupia, Kościół parafialny p.w. Św. Jakuba
Organy znajdujące się w neogotyckim kościele parafialnym w Słupi
Ołtarz p.w. św. Rocha - obraz olejny na płótnie, płótno zbudowane z trzech brytów nabite na deskę od strony lica, zetlałe, uszkodzenia i zły stan zachowania płótna widoczny szczególnie wokół gwoździ i dziur na licu; obluzowanie wokół gwoździ przyczyniło się do powstania obwisów; stwierdzono wykruszenia warstw technologicznych, które tuszowano farbą zbliżoną kolorem do oryginału,
Ołtarz pod wezwaniem św. Rocha jest czwartym z ołtarzy bocznych stanowiących wyposażenie Kościoła pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela.
Dotacja została przeznaczona na prowadzenie prac konserwatorskich i restauratorskich przy ołtarzu bocznym p.w. św. Rocha.
PŁOCK - Kościół parafialny p.w. św. Jana Chrzciciela
Ołtarz p.w. św. Rocha
Składowane aktualnie na chórze muzycznym niewielkiego kościoła drewnianego w Troszynie elementy organowe, to: dwie niewielkie obudowy skrzyniowe pozytywów organowych z częścią zachowanego wyposażenia instrumentu w jednej obudowie oraz ustawiony na drewnianym stelażu, oddzielnie, jeden miech pływakowy.
Wszystkie powyższe elementy uległy poważnemu zniszczeniu, zwłaszcza podczas katastroficznej powodzi, która w latach 80-tych ubiegłego stulecia dotknęła miejscowość Troszyn Polski wraz z zabudowaniami gospodarczymi mieszkańców i zabytkowym kościołem drewnianym.
Dotacja została przeznaczona na prace konserwatorskie przy organach.
Położony w pd. części wsi, przy ul. Kościelnej, na lokalnym wyniesieniu, na środku prostokątnego cmentarza przykościelnego, zwrócony frontem na pn. w kierunku centrum osady. Przed nim, na osi, w ramach ogrodzenia murowana dzwonnica. Przy murowanym ogrodzeniu rząd lip.
Charakterystyczne są trzy klasycystyczne ołtarze z początku XIX wieku. Przed kościołem znajduje się wybudowana na początku XIX wieku murowana dzwonnica z trzema arkadowymi przejściami i prześwitami na trzy dzwony .
Kościół był kilkakrotnie gruntownie przebudowywany: w 1873 roku, w latach 1880-1886, po zawaleniu się 6 sierpnia 1880 roku jednego z bocznych filarów, a także w latach 1904-1905. W 1885 roku wymieniono wieżyczkę na kościele, staraniem ks. Edwarda Podbielskiego (prob. 1882-1901).
Dotacje w 2008 r. przeznaczone były na wykonanie dokumentacji architektonicznej i ekspertyzy.
Ewenementem na skalę tej części Polski jest świetnie zachowana w kościele farnym kolekcja kilkudziesięciu portretów, pochodzących w większości z XVIII w. Na portretach odnajdujemy postacie: papieży, biskupów, magnatów, dam dworu, szlachty i innych. Największą reprezentacyjnością odznaczają się dwa imponujących rozmiarów portrety majestatyczne z 1711 roku, przypisywane Michałowi Aniołowi Palloniemu.
Jednym z przedstawień jest portret fundatora Jana Bonawentury Krasińskiego, z peruką na głowie, ubranego w długie bogato udrapowane szaty. Portretowany ukazany został w monumentalnym wnętrzu, uroczyście siedzący w fotelu, w hieratycznej i pełnej dostojeństwa pozie. Obok portretu prymasa Michała Radziejowskiego z Nieborowa, charakteryzującego się podobną hieratycznością, węgrowskie płótna należą do reprezentatywnych przedstawień tego typu w skali kraju. Większość zgromadzonych w kolekcji dzieł należy do popularnego w owym czasie portretu Sarnackiego, w którym artysta wydobywał charakterystyczne cechy portretowanego bez jakiejkolwiek idealizacji. Starał się w miarę możności o podobiznę wierną i nie unikał oddania brzydoty czy deformacji twarzy
Siedemnastowieczny portret Jana Bonawentury Krasińskiego jest świetnym studium obyczajowości sarmackiej kasztelana płockiego, ukazanego w żupanie przepasanym pasem kontuszowym, w delii podbitej futrem, z karabelą u boku i pierścieniem z herbem „Ślepowron". Dostrzegamy w nim inną charakterystyczną cechę portretu sarmackiego, jaką jest trójwymiarowość głowy przy jednocześnie płaskim traktowaniu reszty postaci nie uwypuklonej pod ubiorem, którego zresztą akcesoria malowano zazwyczaj z wielką drobiazgowością, eksponując przy tym atrybuty dostojeństwa i pobożności.
Dotacje w 2008 roku przeznaczone były na pierwszą, w historii tego portretu, profesjonalną konserwację.
Kościół parafialny p.w. św. Bartłomieja w Brzózie - pierwotny wybudowany w 1520 r.
Podczas wojny ze Szwedami zniszczony. Obecna neogotycka świątynia pochodzi I poł. XIX w. Dotacja została przyznana na remont elewacji wraz z malowaniem kościoła (elewacja południowa). Remont elewacji poprawił stan techniczny i estetyczny obiektu.
![]()
Kościół p.w. św. Bartłomieja w Brzózie
– stan przed remontem
Kościół parafialny p.w. św. Mikołaja w Grabowcu - ufundowany w 1626 przez Mikołaja Skarszewskiego, kasztelana sandomierskiego. Kościół wielokrotnie konserwowany i odnawiany, styl wczesnobarokowy. Dotacja została przyznana na konserwację dwóch XVIII wiecznych obrazów namalowanych przez nieznanego malarza. Konserwacja zabytkowych obrazów poprawiła stan techniczny i walory estetyczne obiektów.
![]()
Kościół pw. św. Mikołaja w Grabowcu
| Obraz św. Wincenty – przed konserwacją |
Obraz św. Wincenty – po konserwacji |
| Obraz św. Antoni - przed konserwacją |
Obraz św. Antoni - po konserwacji |
Kapliczka p.w. Matki Boskiej w Cudowie – drewniana, wybudowana w I poł. XVIII w.
Prawdopodobnie było to związane z szalejącą wówczas zarazą i równoczesnymi licznymi objawieniami Matki Bożej.
Dotacja została przyznana na wymianę pokrycia dachowego ( gont na gont )
Wymiana pokrycia dachowego poprawiła stan techniczny obiektu i estetyczny obiektu.
![]()
Kapliczka p.w. Matki Boskiej w Cudowie
- po wymianie pokrycia dachowego
Kapliczka została całkowicie zniszczona w wyniku pożaru w nocy z 8 na 9 maja 2009 r.
Kapliczka p.w. św. Aleksandra w Kozienicach – zbudowana w roku 1868 ku czci cara Aleksandra II jako dziękczynienie za uwłaszczenie chłopów w 1864 r. Dotacja została przyznana na wymianę pokrycia dachowego ( gont na gont ). Wymiana pokrycia dachowego poprawiła stan techniczny i estetyczny obiektu.
![]()
Kapliczka p.w. św. Aleksandra w Kozienicach
– przed wymianą pokrycia dachowego
w 1326 r., uległ spaleniu w 1707 r.. Obecny barokowy, wzniesiony w latach, 1710-1769. Wnętrze kościoła o bogatym wystroju z XVIII w.
Dotację przyznano na konserwację trzech obrazów nieznanych autorów z poł. XVIII w.
Konserwacja obrazów poprawiła stan techniczny i walory estetyczne obiektów.
![]()
Kościół p.w. św. Wawrzyńca w Sieciechowie
Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia NMP w Solcu Nad Wisłą - późnorenesansowy wybudowany w I poł. XIV w. z fundacji Kazimierza Wielkiego.
Gruntownie przebudowywany na przełomie XVI i XVII w., początkowo obiekt pełnił rolę kaplicy zamkowej ( nawa główna) , wielokrotnie był remontowany .
Dotacja została przyznana na wykonanie izolacji poziomej fundamentów kościoła.
Osuszenie murów kościoła poprawiło stan techniczny obiektu.
Kościół p.w. Wniebowzięcia NMP w Solcu Nad Wisłą /Fara/.
Kościół parafialny p.w. św. Jana Chrzciciela w Zakrzewie - Pierwotnie drewniany ufundowany w 1417 r. przez Andrzeja z Zakrzewa herbu Lewart. Obecny murowany wzniesiono w latach 1770-1776 kosztem Stefana Korwin Kochanowskiego wojskiego radomskiego i jego żony Ludwiki z Kruszeńskich – w stylu barokowym. Odnowiony został w 1879 roku i na początku XX wieku.
Dotacja została przyznana na konserwację neoklasycystycznej ambony ( pocz. XX w.). Konserwacja ambony poprawiła stan techniczny i walory estetyczne obiektu.
Wnętrze kościoła św. Jana Chrzciciela w Zakrzewie-ambona przed konserwacją |
w Zakrzewie-ambona po konserwacji |
Z kalendarza
-
Warsztaty: Ochrona...
-
-
Publiczna debata p...
-
Spotkanie Forum Oc...
-
Dofinansowanie pro...






