Kolejny wpis na Mazowszu

piątek, 21 lipca 2017 09:03

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków ocalałej części budynku szkolnego, ukończonego w 1927 r., położonego w Sokołówku (pow. ciechanowski) z uwagi na zachowane wartości historyczne.

Obiekt jest ocalałą częścią zniszczonej przez Niemców w 1945 r. siedziby seminarium nauczycielek szkół rolniczych i Uniwersytetu Ludowego. Seminarium było kontynuacją szkoły gospodarstwa wiejskiego, powstałej w 1909 r., w wyniku darowizny majątku przez Tomasza Klonowskiego. Tworzenie szkoły oraz jej działalność były jednym z ważniejszych zjawisk w kulturze wiejskiej Mazowsza początku XX w. i międzywojnia.

Ocalał boczny ryzalit i skromny detal architektoniczny.

Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


Agnieszka Żukowska
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków


 

Murowany dwór z XIX w. zabytkiem

środa, 19 lipca 2017 10:13

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków murowanego dworu z ok. 1880 r., usytuowanego w miejscowości Sielec (pow. grójecki) z uwagi na posiadane wartości artystyczne i historyczne.

Pierwsze wzmianki o wsi Sielec (usytuowanej w ówczesnej gm. Rykały, pow. grójeckim) pochodzą z 1. poł. XIX w. Poza niewielką wsią liczącą mniej niż 200 mieszkańców, funkcjonował folwark. Dobra te pod koniec lat 70. XIX w. zakupił Lucjan Tąkiel, który ok. 1880 r. wzniósł w ich granicach murowany dwór, zapewne przy udziale architekta warszawskiego Wojciecha Wawrzyńca Bobińskiego –projektanta zbudowanego w tym samym czasie kościoła parafialnego w Goszczynie. Następnie przejął te majętności Gracjan Tąkiel, związany z przedsiębiorstwem „Gracjan Tąkiel i S-ka”. Rodzina Tąkielów pojawiła się w grójeckim przed poł. XIX w. Była to rodzina szlachecka pieczętująca się herbem Korczak, wzmiankowana już w 1500 r. Zamieszkiwali w Tąkielach (Tonkielach)-położonych w dawnej ziemi bielskiej (obecnie gmina Drohiczyn, pow. Siemiatycki, województwo podlaskie). Oprócz Sielca Tąkielowie nabyli majątki w Rykałach i Lisowie (ok. 1840 r.), Jastrzębi Starej (1879 r.). Do Tąkielów należała Dylówka, Brzostowiec i Trębaczew oraz bardzo krótko Tomczyce nad Pilicą. Przedstawiciele tej rodziny byli szanowanymi ziemianami i wnieśli znaczny wkład w rozwój grójecczyzny. Pozostały po nich m.in.: dwory w Sielcu, przysiółku Tąkiele, pałac w Rykałach, kaplica grobowa na cmentarzu w Przybyszewie, nagrobki na cmentarzu parafialnym w Goszczynie i przykościelnym w Lipiu.

Budynek dworu w Sielcu stanowi wartościowy przykład dworu ziemiańskiego z 2. poł. XIX w. Pomimo złego stanu technicznego i różnego rodzaju przekształceń, spowodowanych przystosowaniem obiektu do zamieszkania przez kilka rodzin, obiekt zachował autentyzm zewnętrznej formy i detalu architektonicznego, jak również oryginalnej substancji budowlanej. Obiekt wymaga prac remontowych z uwzględnieniem odtworzenia historycznych detali, usunięcia albo przebudowy wtórnych elementów.

Założenie dworsko-parkowe w Sielcu odznacza się czytelną kompozycją. Główny element założenia-dwór, choć posiada typowy repertuar rozwiązań architektonicznych, stosowanych w budownictwie dworskim w 2. poł. XIX w. charakteryzuje się oryginalnym zestawieniem form i nawiązuje do renesansowej willi Poggio-Reale, gdzie skrzydła ryzality ujmowały otwartą loggię (tutaj taras z dekoracyjnymi słupami wspierającymi dach). Stanowi przykład autentycznej architektury ziemiańskiej z tego okresu na obszarze grójecczyzny. Jest też ważnym materialnym dokumentem historii ziemiaństwa na tym terenie.

Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


Agnieszka Żukowska
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków


 

Modernistyczny budynek w Radomiu zabytkiem

środa, 19 lipca 2017 09:44

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków modernistycznego budynku mieszkalnego z 1939 r., usytuowanego przy ul. Niedziałkowskiego 24 w Radomiu z uwagi na zachowane wartości artystyczne i naukowe.

Obiekt wzniesiono w 1939 r. według projektu inż. Artura Hasklera, który w tym okresie jako przedsiębiorca budował sieć telekomunikacyjną w Radomiu.

Przedmiotowy budynek posiada liczne cechy przedwojennej, nowoczesnej architektury modernistycznej z zachowaniem autentyczności substancji budowlanej, formy i funkcji. Odznacza się on funkcjonalnością w rozplanowaniu i wyglądzie elewacji. Zaprojektowane zostały wygodne, widne mieszkania z balkonami, dużymi oknami oraz wyodrębnionymi pomieszczeniami na kuchnie i łazienki. Budynek wyróżnia się masywną, geometryczną, czterokondygnacyjną bryłą rozczłonkowaną w obrębie zestawionych ze sobą prostopadłościennych form oddziałujących kubiczną, wielopłaszczyznową bryłą. Do budowy zastosowano beton, stal i szkło oraz szrafowanie tynków, które nadają obiektowi surowy wygląd. Budynek posiada płaski dach, przeszkloną klatkę schodową oraz różne kształty otworów okiennych (w tym okrągłe - okulusy) z wykorzystaniem asymetryczności podziałów elewacji.

Zauważalny jest minimalizm w zakresie zdobień, obejmujący wnętrze i zewnętrzną część obiektu. Jednakże występujące elementy architektoniczne i budowlane (zaokrąglone balkony, łamane okna, zewnętrzne zamkniecie klatki schodowej, faktura tynku, zróżnicowanie podziałów elewacji) nadaje interesującego wyrazu estetycznego. W budynku w oryginale zachował się cenny wystrój klatki schodowej. Warto zwrócić uwagę na wykonanie w obrębie piwnic schronu ochrony przeciwlotniczej o wzmocnionych ścianach oraz żelbetowej, wzmocnionej konstrukcji dachu, co wiązało się z niebezpieczeństwem konfliktu zbrojnego.

Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


Agnieszka Żukowska
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków


 

Strona 7 z 249

«PoczątekPoprzednia12345678910NastępnaOstatnie»
Archiwum aktualności:
Polecamy również:

muwz_g
bskz_g
mkdn_g
muwz_g