Modernistyczna willa rodziny Łepkowskich przy Francuskiej 2 w Warszawie zabytkiem

piątek, 08 września 2017 11:00

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków – Jakub Lewicki podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków willi rodziny Łepkowskich, wzniesionej w latach 1933-1934, według projektu Lucjana Korngolda i Piotra M. Lubińskiego, położonej przy ul. Francuskiej 2 w Warszawie z uwagi na zachowane wartości artystyczne i naukowe.

Willa projektu duetu Korngold-Lubiński powstała na zamówienie Józefa Łepkowskiego, dyrektora firmy „Auto-Service” oraz jego żony Marii. Spółka z siedzibą przy ul. Nowy Świat 6 była jedną z czołowych firm polskiego rynku motoryzacyjnego zajmującą się dystrybucją amerykańskich marek samochodów i motocykli oraz prowadzącą nowoczesną sieć obsługi. Przede wszystkim zasłynęła jako dealer Chevroletów nawiązując współpracę z Zakładami Lilpop Rau i Loewenstein, prowadzącymi koncesjonowaną montownię aut tej marki na potrzeby polskich odbiorców. Obiekt pozostawał w rękach rodziny Łepkowskich do II wojny światowej. Po wojnie obiekt przeszedł gruntowny remont i w latach 1946 - 2005 funkcjonował jako rezydencja attaché Francji.

Budynek przy ul. Francuskiej 2 należy do wyróżniających się obiektów willowych międzywojennej Polski, wpisujących się w nurt nowoczesnej architektury opartej na ideach awangardowych. Horyzontalną, regularną bryłę budynku urozmaicono frontowym podcieniem z rzędem żelbetowych słupów wspierających wyższą kondygnację. Willa zyskała także efektowny akcent w postaci kompozycji tarasów i spiralnych schodów ogrodowych, uatrakcyjniający zwartą formę budynku. Tarasowi piętra towarzyszy duże przeszklenie w postaci pasmowego okna o odtworzonych obecnie podziałach stolarki. Otynkowane na gładko elewacje zestawiono z okładziną z cegły klinkierowej wprowadzoną w strefie podcienia, zaś całościowego efektu dopełniają proste wstęgowe balustrady balkonu, tarasu i schodów. Dom, oprócz stojącej na wysokim poziomie formy architektonicznej zachował nieliczne komponenty wyposażenia.

Jeszcze przed wojną, na terenie posesji do 1939 roku rósł słynny dąb, najstarszy symbol Saskiej Kępy, pamiętający czasy karczmy, która istniała nieopodal w XVIII w.

O wysokim poziomie rozwiązań architektonicznych świadczy również fakt, że wizerunki willi Łepkowskich i jej wnętrz pojawiały się w prasie branżowej z epoki.

O wpis wnioskowała organizacja społeczna Stowarzyszenie ŁADna Kępa.

Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

<
Agnieszka Żukowska
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków


 

Wieża ciśnień w Pałukach zabytkiem

piątek, 01 września 2017 11:42

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków – Jakub Lewicki podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków wieży ciśnień, wzniesionej około 1950-55 r., położonej w miejscowości Pałuki (pow. ciechanowski), z uwagi na zachowane wartości artystyczne i historyczne.

Obiekt miał służyć funkcjonującej wówczas linii kolei wąskotorowej, a także miejscowemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Rolnej. Jest dziełem architektury i zabytkiem techniki.

Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


Agnieszka Żukowska
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków


 

Modernistyczna willa rodziny Rotsteinów przy Krynicznej 6 w Warszawie zabytkiem

piątek, 18 sierpnia 2017 10:27

Jakub Lewicki – Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków willi przy ul. Krynicznej 6 w Warszawie, z uwagi na zachowane wartości artystyczne i naukowe.

O wpis wnioskowały dwie organizacje społeczne: Stowarzyszenie ŁADna Kępa i Towarzystwo Opieki nad Zabytkami - Oddział w Warszawie.

Willę wzniesiono w 1938 roku według projektu z 1936 roku Lucjana Korngolda, jednego z wyróżniających się architektów młodszego pokolenia polskich modernistów, absolwenta Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. W samej tylko Warszawie zaprojektował ponad 50 obiektów. W rejonie Saskiej Kępy z jego nazwiskiem wiązanych jest 7 budynków, zarówno pewnych projektów architekta, jak również dzieł mu przypisywanych, w tym dom własny przy ul. Królowej Aldony. Po 1945 roku w willi urządzono rezydencję ambasadora Francji. Następnie, od lat 60. XX wieku do 2015 roku funkcjonowała tu rezydencja ambasadora Tunezji.

Dom, oprócz samej formy architektonicznej zachował także klatki schodowe, jako jedyne komponenty dawnego wyposażenia definiujące walory plastyczne wnętrz - szczególnie zaś schody reprezentacyjne, wyróżniające się artyzmem i wysokim poziomem wykonania. Schody te łączą hol z salonem na piętrze i są osadzone w półcylindrycznym ryzalicie zachodnim. Stopnie wykończono różowym drobnoziarnistym lastryko kontrastującym z ciemnoszarym lastrykowym wykończeniem belki policzkowej. Wpisany w obszerny łuk bieg schodów ograniczono balustradą z brązu, od zewnątrz ukształtowaną jako pas reliefów, złożony z odlewów łączonych wzdłuż okutych brązem słupków konstrukcyjnych, na których zamontowano drewniany pochwyt. Na całej jej długości przedstawiono scenki figuralne z motywami polowania utrzymane w konwencji archaizującej. Poszczególne grupy rozmieszczone na młotkowanym tle i rozdzielone motywami roślinnymi przedstawiają postacie niosące upolowaną zwierzynę, łuczników oraz pościg chartów. Od strony wewnętrznej bieg ograniczają faliste panele z patynowanego brązu. Autor tego wysokiej klasy dzieła, jak również okoliczności jego zamówienia pozostają nierozpoznane.

Obiekt jest przykładem willowego budownictwa drugiej połowy lat 30. XX wieku. Artystyczne walory budynku wynikają z jego formy, wyrażającej poszukiwanie elegancji i klasycznej powściągliwości modernistycznej architektury. Koncepcję willi charakteryzuje osiowość i dyskretna monumentalizacja, zaś wizualny porządek projektu wyraża się w skontrastowaniu zamkniętego charakteru elewacji frontowej i bocznych z bogatą tektoniką elewacji ogrodowej o dwupoziomowym układzie przestronnych tarasów. Starannie przemyślany projekt willi Rotsteinów dobrze ilustruje dojrzałą fazę twórczości Lucjana Korngolda.

Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


Agnieszka Żukowska
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków


 

Strona 5 z 249

«PoczątekPoprzednia12345678910NastępnaOstatnie»
Archiwum aktualności:
Polecamy również:

muwz_g
bskz_g
mkdn_g
muwz_g